Atacamaweb

Japan dag 10 – naar nieuw guesthouse & spannende wegen

Volgens de instructies zou het ontbijt om half 7 zijn, de wekker stond vroeg om dit te kunnen halen. Maar we hoorden niets om half 7… De deuren waren nog dicht. 7 uur ook nog niets. Wij maar wachten, uiteindelijk was het 8 uur. Wij snappen er nog steeds weinig van zouden ze diner en breakfast door de war hebben gehaald? In ieder geval was het een goed ontbijt.
Na het ontbijt rustig gedoseerd en ingepakt. Tijdens het inpakken was er nog een invasie van busjes en taxi’s bij de tempel. Allemaal mensen in witte, bedevaarts, kleding die iets kwamen doen. Even zo snel als ze kwamen gingen ze ook weer. Apart om te zien hoe zoiets in zijn werk gaat.
Klaar voor vertrek, we hebben de gastvrouw een presentje gegeven. Een delftsblauwe klomp met ingebouwde puntenslijper en potloodjes. Ze was er erg blij mee, we zagen hem later terug bij haar vermoedelijke man in het winkeltje van de tempel. Blijkbaar werd het meteen tentoongesteld. Vlak voor wij echt vertrokken kwam er nog een cadeautje terug, een pak vol bladerdeeg koekjes. Erg smakelijk 😉
En dan weer de bochtige weg af, Paul rijdt weer. Het laatste stukje besluiten we niet te nemen. Daardoor moeten we iets omrijden maar scheelt een hoop krappe bochtjes.
De afstand die we vandaag moeten afleggen is klein, Ongeveer anderhalf uur volgens google. Voor morgen hebben we een afspraak gemaakt voor een ochtend raften, maar dan moeten we er wel optijd zijn. Daarom slapen we ook in het guesthouse van happy raft. Eerst op zoek naar happy raft aangezien het adres wat vaag is. Gelukkig vrij soepel gevonden. Onderweg zijn we nog een soort mini shopping mall tegen gekomen met een outdoor winkel erin. Zoals met al dat soort winkels veel te leuk en hebben we dus ook genoeg gekocht. Paul vond een mooi regenjasje. Deze had hij in Nederland niet ingepakt maar blijkt toch wel handig. Er word ook nog een tarp gekocht, handig op de jamboree bij regen en zonneschijn. Verder nog wat kleine dingen.
We besluiten nog een rondje te rijden met de auto, het regent namelijk en er is niet veel te doen in de omgeving. We zoeken een, op de kaart, bochtig weggetje op en gaan op pad.
Een pad voor auto’s is misschien meteen ook wel een goede beschrijving. Er ligt gelukkig wel asfalt en die is ook redelijk goed maar dat ik ook wel het enige dat ons doet geloven dat de weg niet plots ophoud. Het is erg smal, zeer bochtig en enorm stijl. Elke bocht is hopen dat er geen tegenligger aankomt. Maar de omgeving is meteen ook prachtig. Bos, watervallen en uitzichten waar je stil van kan worden, meestal zijn wij dat niet. Rustig kruipen we de berg op, soms met wat aanwijzingen van de bijrijders of de bergwand of railing niet te dicht bij de auto komt. De haarspeldbochten heb ik niet bijgehouden maar het waren er genoeg. Fijn was wel dat bij de meeste bochten spiegels staan om doorbrengen bocht te kunnen kijken. Onderweg kwamen we nog 2 of 2 mini dorpjes tegen.
Boven op de berg zagen we nog een waarschuwing voor beren, echt wilde natuur hier. Arianne neemt het stuur over. De terugweg ging soortgelijk door en was wat korter. De railing was alleen verdwenen en de spiegels waren het eerste stuk kwijt geraakt. Niet erg prettig. Onderweg kwamen we nog een bus tegen die de weg was kwijt geraakt. Niet heel prettig zegmaar, maar wel mooi foto moment.
Terug in het dal weer naar de happy raft locatie om ons te melden. Aldaar heel vriendelijke mensen die heel goed Engels spraken. We kwamen er al snel achter dat we zelf voedsel moesten halen, dus wij weer de auto in en een supermarktje opzoeken, toevallig naast de outdoor winkel dus alsnog een paar twijfel gevallen gekocht en voedsel. En hop weer naar de happy raft. Daar kwam iemand die ons voor zou rijden naar het guest house. Weer een leuk smal bochtig weggetje. Vlak voor de bestemming vertelde hij dat we daar eigelijk moesten parkeren in een bocht, want de weg naar het huis was erg smal. Om een of andere reden, waarschijnlijk omdat onze auto vrij groot is, vond hij toch dat we wel door konden rijden. Nadat hij de hoogte van de wielen bekeken had. En inderdaad, het weggetje naar het huis was best krap en heel steil. Gelukkig goede bijrijders in de auto, dus raampjes open en voorzichtig rollen. Beneden aangekomen was er een platformen waarop gekeerd moest worden. Een hele uitdaging gezien de ruimte. Met heel veel steken en aanwijzingen is het gelukt. Het guest house was ruim en vrij simpel. 4 matjes in een kamer, past precies. De keuken was voor gezamenlijk gebruik en gezellig rommelig, maar waar de plaat van de waterkoker was…

foto’s dag 10
Lekker gekeken, genoten van het uitzicht en een planning gemaakt voor de volgende dag. Op naar morgen 😀

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.