Japan dag 14 – heroshima peace memorial

Vandaag gaan we het peace memorial park bezoeken. Dit park is ter nagedachtenis aan de atoombom die boven Hiroshima is ontploft. Er zijn veel onderdelen waar het park uit bestaat. Het bekendste ligt eigenlijk net naast het park, de a-bomb dome zoals die hier word genoemd. Dit gebouw is bewaard gebleven omdat er bij de wederopbouw mensen waren die vonden dat er iets moest blijven om de bom te herinneren. Het gebouw staat vlak bij het epicentrum waardoor deze, relatief goed, de ontploffing heeft overleeft.

Een ander onderdeel is het museum. Hierin word het verhaal van de a-bomb zelf verteld. Vanaf wat een atoombom is tot de vele verhalen van slachtoffers. Vrijwel elk item dat er ligt heeft een verhaal. Een schoen van een schoolmeisje, tas van een moeder, fiets van een kleuter en ga zo maar door. Bij de items staan korte verhalen meet er is ook een audioguide. De verhalen daarop zijn uitgebreider en daardoor ook erg heftig. We zijn op een gegeven moment selectief gaan luisteren.
Ook word er aandacht besteed aan waarom er zoveel kinderen waren en aan de gevolgen lang na de bom.
Een deel waaruit ik eindelijk begreep hoe heftig de bom was was één stuk van de ingang van een bank gebouw. Tijdens het ontploffen van de bom zat er een man te wachten tot de bank open ging. Zijn afdruk is nu nog steeds goed te zien op een van de treden. Zijn schaduw is vereeuwigd door de straling die hij heeft opgevangen…
En natuurlijk is het verhaal van….  Terug te vinden, een meisje dat tijdens de ontploffing in de stad was en had overleefd. Alleen kreeg zij 10 jaar later leukemie. Doordat er een verhaal is dat verteld dat als je 1000 kraanvogels vouwt je zal genezen is zij gaan vouwen. Uiteraard heeft dit niet geholpen maar het verhaal is wel opgepakt door de pers en veel mensen in Japan. Deze zijn ook kraanvogels gaan vouwen en daarmee is dit het symbool geworden. Ook is dit het begin geweest van het peace memorial park. Vanuit de hele wereld kwamen er kraanvogels en geld binnen. Deels voor nazorg maar zeker ook om het museum mogelijk te maken. Op een bepaalde manier is dit meisje het symbool geworden, net als Anna Frank dat bij ons is geworden. Voor ons is Anna Frank vrij normaal, en denkende er relatief weinignover na. Pas met dit verhaal besef ik mij echt waarom de wereld dit zo interessant vind.

Misschien is het museum voor sommige teveel verhalen, teveel details, te veel van van alles. Maar op ons heeft het veel indruk gemaakt. Na lang denken kwam er maar 1 woord in mij op, zinloos. Natuurlijk hebben de 2 a-bomb ‘s een einde gemaakt aan de 2e wereld oorlog. Maar zoveel, onschuldige, slachtoffers. Zoveel problemen jaren na de bom zelf. Het is te groot, het is te veel, het is simpelweg een massa moord die gepleegt word met enkel 1 bom…

Verder in het park nog een aantal memorials, elk voor hun eigen ding. Een grote bel voor de vrede, een herinnering aan de doden met 1 steentje voor elke dode die er, naar schatting, is gevallen. Doordat er veel mensen zijn verbrand, verpulverd door de a-bomb en complete families zijn weg gevaagd is er enkel een schatting van de doden.
En nog een aantal monumenten. In het park zijn we nog in contact gekomen met een aantal mensen. Waaronder een Amerikaan waarvan we mee hebben rond gelopen.

De dag gaat weer snel voorbij en het was tijd voor het avond eten. De Amerikaan gevraagd of hij mee wou eten. We gaan deze avond namelijk voor de okonimyaki, de lokale specialiteit en de 2e keer deze vakantie. Okonimyaki verschilt per regio. Hij wou graag mee eten. Onderweg kwamen we nog 2 bekende Hollanders tegen. Die sloten ook aan. Daarna hadden we een onderbreking door een redbull promotie groep waardoor we nog een Engelsman tegen kwamen. Ook hij had interesse om mee te gaan. Dus uiteindelijk waren we met 8 mensen bij het restaurant. Erg gezellig en best smakelijk. Maar de vorige okonimyaki was toch net iets lekkerder.
Morgen gaan we door naar de jamboree, dus in het hotel wat voorbereid en lekker gaan slapen. Vanaf morgen gaan we in een tent!

rest park met Amerikaan. Eten opzoeken okonimyaki,  buurman en buurman aan de overkant, gaan ook mee, komen een Engelsman tegen bij red Bull auto, gaat ook mee eten. 8 mensen, groot restaurant,  smakelijk terug.Naar hotel

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.